Abstracte Schilderijen

Abstractie is afgeleid van het Latijnse woord abstráhere wat weglaten betekent. In een abstract schilderij worden alle niet-essentiële aspecten en informatie weggelaten. Hierdoor wordt er plaats gemaakt voor de fundamentele structuren van het abstracte schilderij. Abstractie staat los van de alledaagse werkelijkheid, waardoor er oneindig veel verschillende soorten abstracte schilderijen geschilderd kunnen worden. Het is immers ieders eigen werkelijkheid en alles kan worden vervormd. Abstracte schilderijen hebben hun wortels in de moderne kunst liggen. Abstract houdt in dat er niet altijd de werkelijkheid hoeft te worden nagebootst. Een abstract schilderij is juist irreëel, waarin de nadruk wordt gelegd op kleuren, contrasten, ritmen en niet bestaande werelden. Er wordt veel emotie gelegd in een abstract schilderij. Abstracte schilderijen werden in de 20e eeuw populair en is in deze moderne samenleving nog steeds immens populair.

Abstracte schilderijen – Gedefinieerd

Een abstract schilderij wordt door de Vlaams- Franse essayist- kunstenaar Michel Seuphor beschreven als schilderijen die beoordeeld zouden moeten worden uit een visie van harmonie, disharmonie, de ordening, maar ook de wanorde, de compositie, maar ook weer de decompositie. Als deze punten worden meegenomen bij het creëren van een schilderij, is het een abstract schilderij. De aspecten kleur, lijnen en vormstructuur in plaats van figuratieve objecten zijn bij abstracte schilderijen essentieel. Men wil de definities ‘Absolute Kunst’, ‘Concrete Schildering’ of ‘Non-figuratieve kunst’ ook wel eens gebruiken ter benaming van abstracte schilderijen. Zo was er een schilder die meende dat abstracte schilderijen fictieve modellen zijn die een werkelijkheid blootstellen die men niet kan beschrijven of zien, maar waarvan we wel kunnen aannemen dat het echt bestaat. Een abstract schilderij is een soort methode die dit wel kan beschrijven en laten zien. Abstracte schilderijen tonen ons zeer duidelijk het ‘niets’.

Abstracte schilderijen – Kunststromingen

Er zijn verschilde abstracte kunstrichtingen, zoals Kubisme en Cobra. Kubisme wordt gezien als de avant-garde van abstracte kunst. Deze richting gaat er echter vanuit dat het object wel herkenbaar blijft. Daarnaast wordt er plaatsgemaakt voor één van de twee hoofd- stromingen, de zogenaamde geometrische abstractie. Dit zijn abstracte schilderijen die geometrische vormen aanneemt. Hiermee worden meetkundige vormen bedoeld, zoals rechthoeken, vierkanten en driehoeken. De volgende hoofdstroming van de abstracte kunst is de organische abstractie. Abstracte schilderijen met organische vormen zijn voorzien van vormen die niet gemakkelijk gemeten kunnen worden. Denk hierbij aan een abstract schilderij met onregelmatige lijnen van wolken en vruchten. Ten slotte kent de kunst half- abstracte schilderijen. Half abstracte schilderijen lijken op het eerste gezicht abstract, maar als je goed kijkt zijn er herkenbare objecten, mensen of landschappen in zien.

Abstracte schilderijen – Geschiedenis

De eerste abstracte schilderijen waren pas te vinden in de 20e eeuw en is ontstaan uit kleur en lichtstudies van impressionisten Paul Cézanne en Pointillist Georges Seurat. Pointillisme, ook wel neo-impressionisme genoemd, is een stroming waarin enkel met stippen gewerkt wordt. In de jaren ’80 is deze stroming ontstaan, echter werden de kleuren niet gemengd op het doek. Het schilderij werd een zeer abstract schilderij, wanneer je ernaar keek. Je hersenen mengde de kleuren als je ernaar keek.